• Deze filmcollectie brengt je wildste dromen naar het witte doek

    Stel je eens voor dat het mogelijk is om je dromen op het witte doek te zien verschijnen. Iedereen die zo’n film bekijkt zou dan toeschouwer worden van je wildste dromen, je verlangens, je angsten. Niet van die dromen dat je met een ijsje over het strand loopt, maar echte zielenroerselen. Jammer genoeg, of misschien wel gelukkig, is dit concept nog verre van haalbaar. Toch is het precies wat een groep filmmakers uit Amerika hebben gedaan, met een bijzonder resultaat tot gevolg.

    De filmmakers hebben elk hun meest levendige droom opgeschreven en doorgegeven aan een andere filmmaker. Zo werkte iedereen met een andere droom dan de eigen, om subjectiviteit te voorkomen. Het resultaat zijn vijf korte films, samengevoegd onder de noemer ‘Collective: Unconscious’ De films gingen in première bij het filmfestival SXSW.
    ‘’Het idee om iedere filmmaker het script van een ander te geven komt voort uit de behoefte om iets te maken dat geen commerciële insteek heeft.’’ Aldus producent Dan Schoebraun. De producent had altijd al het idee om films te maken die zich begeven in het surrealistische spectrum. ‘’Uiteindelijk streefden de filmmakers er niet naar om een getrouwe verfilming van het zogeheten ‘droomscript’ te maken. Het is meer een interpretatie van de woorden die op papier staan, door de lens van een ervaren filmmaker.’’

    Het doel

    Mocht je zin hebben in een lineair verhaal, verhaal gedreven, met een duidelijk plot en heldere hoofdpersonen dan kun je ‘Collective: Unconscious’ links laten liggen. Het doel van de films is niet om een logisch verhaal te maken, maar om de mensen op een emotioneel niveau te raken en de grens tussen droom en werkelijkheid bloot te leggen. Dit begint al bij de proloog van de films.CollectiveUnconscious Hierin zie je hoe hypnotiseur Dan Ryan de filmmakers één voor één hypnotiseert, om ze vervolgens mee te nemen op een innerlijke reis. Het enige dat je ziet is Ryan en de gesloten ogen van de filmmakers.

    De eerste film, gemaakt door filmmaker Daniel Patrick Carbone, heet ‘Black Soil, Green Grass’. In de film zie je een man die zichzelf en zijn bejaarde oma probeert te beschermen tegen de invloeden van Big Brother. Deze invloeden bestaan uit herhaalde boodschappen die uit grote luidsprekers de jongeman en zijn oma proberen te hersenspoelen. Vuige hiphopsmuziek en trillende lichamen tekenen de narratief voor de tweede korte film ‘First Day Out’. Net zoals in de eerste film is er geen gesproken dialoog, maar hoor je als kijker opgenomen stemmen van gevangenen die hun ervaringen in de gevangenis beschrijven.  Ondertussen zie je stilzwijgende mannen en vrouwen hun schouders schudden.

    Wil je deze surrealistische ervaring graag zelf beleven? Dit kan, de films zijn, in volgorde, gratis te bekijken op internet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *